عجایبی در مورد مضررات آلوئه ورا!
آلوئه ورا:
آلوئهورا یا آلوئهورا(نام علمی:Aloe vera)که در ایران با نامهای شَبیار، صَبر یا صبر زرد یا شاخ بزی شناخته میشود. آلوئهورا معمولاً با نام آلوئه نیز شناخته میشود. این گیاه از دیرباز بعنوان گیاه زینتی و گیاه داروئی کشت میشدهاست و میتوان از آن بهعنوان گیاه آپارتمانی و در گلدان نیز نگهداری کرد.
آلوئه ورا در بسیاری از محصولات غذایی و آرایشی و بهداشتی از جمله: نوشیدنیها، لوسیونهای پوست، پمادها و کرمها مورد استفاده قرار می گیرد. از ژل آلوئهورا نیز برای ترمیم سوختگیهای سطحی پوست استفاده میشود.
آلوئه ورا یک گیاه پر خاصیت است که از معروف ترین خواص آلوئه ورا فواید این گیاه برای پوست و مو است. آلوئه ورا در آب و هوای گرم و خشک میروید و در کشور هند، عربستان، آفریقا و دیگر مناطق کشت آن به شدت در حال گسترش است. آلوئه ورا یا ریشه ندارد یا ریشه آن بسیار کوتاه است. برگهای این گیاه بلند و ضخیم و گوشتی است و رنگ آن سبز است.
ژل موجود در وسط برگهای آلوئه ورا را استخراج کرده و از آن در داروها و کاربردهای درمانی استفاده میکنند. این گیاه در سدههای گذشته به بسیاری مناطق دنیا از جمله خاورمیانه، آفریقا، کارائیب، ایالات متحده، آمریکای لاتین، اروپا و شرق آسیا برده شده و امروزه در بسیاری از مناطق گرم و خشک در سراسر دنیا پراکندگی دارد.
برگهای این گیاه، دارای مواد شیمیایی گیاهی از جمله: مانانهای استیلهشده، آنتراکینون گلیکوزیدهای C، انتهرنها و آنتراکینونهایی از قبیل امودین و چندین نوع از لکتینها هستند.این گیاه، حاوی مشتقات هیدروکسی آنتراسن از جمله آلوئینهای A2 و B به میزان 25% الی 40% کل ترکیبات و مشتقات کرومون از جمله آلوئه رزین A2، B و C است.
ترکیبات مهم دیگر آلوئه شامل قندها از جمله: گلوکز، مانوز و سلولز.
آنزیمها از جمله: اکسیداز، آمیلاز و کاتالاز.
همچنین ویتامینهایی نظیر: B1، B2، B6، C، E و اسیدفولیک.
مواد معدنی مانند: کلسیم، سدیم، منیزیم، روی، مس و کروم
و ترکیباتی نظیر: آلوئین، فامودین، ایزوباربالوئین و مقدار صمغ آن در حدود %12میباشد.
استفاده طولانی مدت از آلوئه ورا میتواند منجر به کمبود پتاسیم شود. که این امر باعث ایجاد اسهال شدید در فرد می شود. طبع آلوئه ورا گرم و خشک است. دوز مناسب مصرف ژل ۱۵ میلی لیتر روزانه و در ۴۲ روز است.
عجایبی در مورد مضررات آلوئه ورا!
عوارض آلوئه ورا:
دیابتی ها:
در دیابتی قندخون را کاهش می دهد. بنابر این اگر مبتلا به دیابت هستید. در صورت مصرف خوراکی آلوئه ورا، به دقت قندخون تان را کنترل کنید.
بیماری های روده ای:
چنانچه بیماری های روده مانند: کرون، کولیت زخمی، یا گرفتگی و انسداد روده دارید. از مصرف شیره ی آلوئه ورا پرهیز کنید. چون شیره ی آلوئه ورا می تواند. سبب تحریک روده شود.
مشکل بواسیر:
در صورتی که بواسیر دارید. از مصرف شیره ی آلوئه ورا پرهیز کنید. زیرا می تواند شرایط را بدتر کند.
اختلات کلیوی:
مصرف مقادیر بالای شیره ی آلوئه ورا، می تواند: باعث اختلالات کلیه و مشکلات جدی دیگری شود. بنابر این اگر مشکلات کلیوی دارید. از مصرف شیره ی آلوئه ورا پرهیز کنید.
عمل جراحی:
آلوئه ورا با تأثیر بر قندخون می تواند. قبل و پس از عمل جراحی، در روند کنترل قندخون دخالت کند. بنابر این از دو هفته پیش از عمل جراحی، مصرف آلوئه ورا را متوقف کنید.
نارسایی قلبی:
چنانچه از دیگوکسین(از داروهای مفید در درمان نارسایی قلبی)استفاده می کنید. از مصرف شیره ی آلوئه ورا پرهیز کنید.آلوئه ورا خاصیت ضد یبوست داشته و سبب کاهش پتاسیم خون می شود. کاهش پتاسیم خون می تواند، عارضه های جانبی دیگوکسین را شدید کند.
در بارداری و شیردهی:
خانمهای باردار نباید از آلوئه ورا استفاده کنند. مصرف خوراکی آلوئه ورا در زنان باردار و شیرده ممکن است موجب انقباضهای رحمی شود. به همین دلیل باعث سقط جنین میشود و ممکن است با خطر سقط جنین، نقص زایمان، اختلالات روده ای یا کلیوی و کاهش شدید قند خون همراه باشد.
مضر برای کودکان:
مصرف آن در بچههای زیر 12 سال ممنوع است.زیرا ممکن است در کودکان کمتر از ۱۲ سال را دچار: درد معده، گرفتگی و اسهال نماید..
حساسیت و آلرژی:
در برخی موارد ژا آلوئه ورا ممکن است موجب بروز حساسیت و آلرژی شود. توصیه میشود در صورت داشتن هر نوع آلرژی از مصرف آن خوداری بفرمایید.
زخم های عمیق:
برای درمان زخمهای عمیق نمیتوان از ژل آلوئه ورا استفاده کرد. زیر ممکن است در شخص ایجاد مشکل نماید و زخم را بدتر نماید.
تداخلات دارویی:
مصرف خوراکی همزمان آلوئهورا و داروهای تجویز شده میتواند باعث تداخل دارویی شود. داروهای ضد لخته شدن خون، داروهای دیابت، داروهای بیماریهای قلبی-عروقی و داروهای کاهشدهندهٔ میزان پتاسیم خون مانند: دیگوکسین و داروهای ادرارآور از این موارد هستند.